• Rachel Schipper

Masculiene woordenstort


Ik luister wel eens een podcast, zo modern ben ik ondertussen wel. Laatst kwam ik een nieuw thema tegen: klimaatfeminisme. 'Oeh, dat zijn twee scheldwoorden aan elkaar', dacht ik, 'daar kan ik vast wat mee!' En zo geschiedde.


Soms is een steak onder water helpend. Bevorderend voor het grotere doel. Dus ik schreef een lied, wederom. Voel je aangesproken of niet, zelf weten.



Steak onder water

Ze lijkt hier écht te lopen Met een glaasje wijn over straat Ze lijkt ook écht te hopen Dat iedereen haar toch met rust laat Je steekt d’r aan uit fanatisme Ja ze rookt al lekker dat is wat je wilt Maar je zoekt erkenning geen cynisme Niemand kijkt – voelt als een morning-afterpil Met je barbecue, je echte vlees Je Tesla, leren schort Nee met jou komt ze niets te kort Gast, er zit saus op je wasbord Ze gooit d’r haar naar achter Wetend dat ze niet meer anders kan Ze gooit d’r kont in de krib nu Want het vlees is niet genoeg meer zonder jus Steek me neer met je bamboe rietje Steek je kop maar in het zand In je hangmat met je lekkere grietje Fermenterend frisje in je hand Steek je van wal over je rookaroma houtjes-barbecueën-sport Ze kijkt je aan alsof je net je diploma Meid steek een stokje voor zo’n masculiene woordenstort Gast, er zit saus op je wasbord


Masculiene woordenstort


Rachel