• Rachel Schipper

Mondkapje



Een stukje stof. Muf of fris, gekleurd of stralend wit

Met patroon of doodsaai

Ik zie je niet meer heel

ik zie je maar half

Ik zie je niet meer echt

alleen je ogen spreken

Alsof ons gezicht door midden is gebroken

Maar wat als het niet alleen ons gezicht

maar ook ons zicht betreft?


Alleen in je ogen kan ik lezen, wat je werkelijk denkt

Vermomd achter de angst om te dichtbij te komen

staan we samen af te wassen

Lopen we samen door de supermarkt.

Zitten we samen te wachten op de bus

Achterdochtig kijk ik je aan, wat breng je mee en wat laat je gaan?

Samen staan we sterk, maar hoe werkt dat

samenzijn dan zo alleen achter ons scherm?


De schijn van veiligheid ligt nu op de loer

zoals de buizerd cirkelt over het veld

De muizen schieten alle kanten op

maar niemand weet of rennen überhaupt zin heeft.

Want zijn we nog wel bang genoeg om telkens hard te rennen?

Bij elke golf keert de waanzin terug

die ons onzeker maakt over onze nieuwe werkelijkheid

De werkelijkheid is weerbastiger dan het lijkt


Ik zie dat je twijfelt in je ogen.

Ironisch genoeg voelt het als kleur bekennen

met een fleurig mondkapje op

Alsof er nog maar twee keuzes zijn

je gelooft of je gelooft niet.




Mondkapje


Rachel